واحد کنترل کیفیت

شرکت انعطاف با دارا بودن یکی از مجهزترین آزمایشگاه های صنعتی در سطح کشور، کیفیت تمامی محصولات تولیدی این شرکت را تضمین می کند.  این بخش با داشتن نیروهای متخصص بررسی  کیفیت متریال اولیه، کنترل کیفیت حین تولید و پس از تولید را به عهده دارد.

تستها و آزمونهای تضمین کیفیت:

تستهایی که بر روی اتصالات انعطاف پذیر صورت می گیرد به دو بخش تستهای مخرب و تستهای غیر مخرب تقسیم می گردد.

تستهای غیر مخرب

تست رادیوگرافی Radiographic Test:

در تست راديوگرافي از تشعشعات نافذ گاما يا ايكس جهت آزمون قطعات و محصولات به منظور تشخيص عيوب داخلی استفاده مي شود. يك ماشين X-Ray يا ايزوتوپ راديواكتيو به عنوان منبع تشعشع به كار رفته ، تشعشعات از قطعه به سمت فيلم عبور مي كند. پس از ظهور فيلم يك گراف سايه روشن بدست مي آيد كه نشانگر ميزان سلامت داخلي قطعه است. عيوب احتمالي بصورت تغييرات دانسيته در فيلم نمايان وقابل ارزیابی است. این آزمون جهت بررسی وضعیت جوش های حین تولید اتصالات آکاردئونی صورت می گیرد که حساس ترین این جوش ها، جوش لب به لب (Butt Weld) بوده که در هنگام تولید لوله بیلوز پیش از فرم دهی و لوله های دوسر اتصال مورد استفاده قرار می گیرد. لزوم این آزمون در استاندارد  EJMA قید نشده است و صرفاً بنا به حساسیت و درخواست کارفرما صورت می پذیرد و به علت هزینه به نسبت بالای آن، باید قبل از قرارداد وضعیت و میزان این تست مشخص گردد.

تست مايعات نافذPenetration Test :

شايد تست مايعات نافذ بيشترين استفاده را در ميان ساير تست هاي غيرمخرب داشته باشد. سطح قطعه تست با استفاده از يك محلول نافذ از نوع مرئي (Visible) يا فلورسنت پوشيده مي شود. مايع نافذ اضافي از روي سطح قطعه زدوده شده و سپس ماده ظاهر ساز (Developer) اعمال مي شود. مايع نافذ داخل عيوب سطحي توسط ماده ظاهر ساز به سطح قطعه كشيده مي شود. چنانچه مايع نافذ از نوع مرئي بكار رود ، ايجاد اختلاف رنگ زمينه روي سطح قطعه بصورت موضعي ، تشخيص محل عيوب را ممكن مي سازد. در مايعات نافذ از نوع فلورسنت از لامپ فرابنفش جهت مشاهد نشانه هاي عيوب استفاده مي شود. این آزمون جهت بررسی ترک های ریز، سوراخ های کوچک و در مجموع ایرادهای سطحی جوش بر روی کلیه اتصالات آکاردئونی تولید شده انجام می پذیرد. قابل ذکر است بر روی قطعاتی که آزمون RT صورت گرفته، لزومی به انجام آزمون PT نمی باشد. در موقعیتهایی که لزوم انجام این تست وجود دارد  به طور 100% برروي كليه محصولات انجام مي گیرد.

تست فشارPressure Test:

این آزمون به جهت سنجش استقامت اتصال در مقابل فشارهای مورد نظر و همچنین اطمینان از عدم وجود هرگونه درز و نشتی در اتصال مورد استفاده قرار می گیرد.

همچنین شایان ذکر است که این تست به لحاظ استفاده هوا و یا آب به عنوان سیال عامل به دو صورت هیدرواستاتیک و نیوماتیک انجام می گیرد. با توجه به استاندارد ASME B31.1 فشار تست هيدرواستاتيك 5/1 برابر فشار طراحي و فشار تست نيوماتيك نیز بین 2/1 تا 5/1 برابر فشار طراحي در نظر گرفته مي شود. در اين آزمون فشار به صورت تدريجي و پيوسته افزايش يافته و پس از رسيدن به فشار نهايي تست، حداقل به مدت 10 تا 30 دقيقه  ثابت نگاه داشته مي شود. طی این مدت باید اتصال کاملاً تحت بررسی قرار گیرد تا از عدم وجود هر گونه دفرمگی یا نشتی اطمینان حاصل گردد.

تستهای مخرب

تست خستگی Fatigue Test:

این آزمون جهت اطمینان از عملکرد اتصال صورت می پذیرد که با توجه به شرایط طراحی، اتصال در زیر دستگاه خستگی باید تعداد سیکلی را که سازنده ادعا کرده است در طی زمان محدودی (حدوداً کمتر از یک هفته تا ده روز) مورد آزمون قرار گیرد.

لازم به ذکر است که یک اتصال در پایان آزمون خستگی، دیگر به عنوان یک اتصال که عمر سیکلی آن پایان یافته تلقی شده و قابلیت استفاده مجدد را از دست خواهد داد. همچنین لزوم این آزمون نیز به لحاظ هزینه به نسبت بالای آن که شامل هزینه تست و همچنین یک اتصال کامل که در حین تست از بین می رود، باید در ابتدای کار و در حین تنظیم قرارداد مشخص گردد.