اولین مرحله در انتخاب اتصالات آکاردئونی تعیین تقریبی محل مسندهای خط لوله است. وظیفه اصلی این مسندها تقسیم سیستم لوله کشی به مقاطع انبساطی مستقل است. به عبارت دیگر، خط لوله به نحوی تقسیم می شود که در هر کدام ازآن ها فقط حرکت محوری باشد. وظیفه مسندهای خط لوله این است که جابه جایی هایی ( انبساط های حرارتی) را که باید اتصالات آکاردئونی خنثی شوند محدود و کنترل نمایند. توجه به این نکته ضروری است که هرگز در یک مسیر مستقیم خط لوله، بیش از یک اتصال تکی را در فاصله بین دو مسند نباید  استفاده کرد. پس از تعیین محل های تقریبی مسندها، تغییر طول دمایی در هر بخش مستقیم محاسبه می شود. در محاسبه تغییرات طولی باید تمامی عوامل از جمله دمای محیط خارج، حرکت های مکانیکی یا نیروی باد را در نظر گرفت. پس از محاسبه تغییرات طولی، باید تمامی نیروهای وارد بر مسندها محاسبه شود. علاوه بر نیروهایی که به طور معمول به یک سیستم لوله کشی وارد می شوند، سیستمی که دارای اتصال آکاردئونی می باشد نیروهای دیگری را نیز متحمل می شود. نیروهای فنریت (Spring Force) و تراست (Pressure Thrust Force ) نیروهایی هستند که منحصرا در سیستم هایی که دارای اتصال آکاردئونی می باشند وجود دارند.

نیروی فنریت : مقدار نیرویی است که لازم است تا یک اتصال آکاردئونی به مقدار مشخصی حرکت کند که از حاصل ضرب مقدار حرکت در ضریب فنریت اتصال بدست می اید. نیروی فنریت، یک نیروی مقاومتی است که با تراکم و کشش فنر سیستم را متاثر می کند. برای عملکرد صحیح یک اتصال آکاردئونی، مسندها باید در مقابل این نیرو مقاومت کنند.

نیروی تراست: این نیرو در اثر قرارگرفتن یک اتصال آکاردئونی در یک خط صلب که تحت فشار قرار دارد، به وجود می اید. نیروی تراست ماحصل عملکرد فشار سیستم و قطر متوسط بیلوز است. فشار داخلی باعث کشش پره های بیلوز و فشار خارجی موجب فشردگی پره های بیلوز می شود. نیرویی که لازم است تا بیلوز را در طول مطلوب آن ثابت نگاه دارد معادل نیروی تراست است و به صورت محسوسی بزرگتر از سایر نیروهای تاثیرگذار بر سیستم می باشد.

بنابراین، باید مسندها به گونه ای طراحی شوند که تمام نیروهای سیستم به همراه نیروی فنریت و نیروی تراست را تحمل کنند. همچنین این مسندها باید در مکانی قرار بگیرند که علاوه بر مقاومت با نیروی تراست، اتصال را در طول مطلوب آن نگاه دارد. برای کنترل نیروی تراست ممکن است از مهار(Tie Rod , Limit Rod)، لولا(Hinge) و مکانیزم گاردان (Gimbal) استفاده شود تا دو انتهای اتصال آکاردئونی در موقعیت خود قرار گیرند.